« Eloğlu
Gül ağacı değilem, her gelene eğilem ! »


Dost dostunu arzularsa

Bir acı rüzgar esince diye başlanır mı cümleye ?
Sesin yoksa bende başlanır.
“-Kızım benim gidişat belli,ismi hazan olan kızdan ne beklenir?” derken
nereden bilirdim budayacağını her yanımı…
Ölümün içimi sızlattığı o günde bile “dik dur” deyişin kendininkine mi hazırlıktı ha söyle ?
Sen giderken beni izleyipte kızarsın diye yaslanmıştım duvara, sorsan dik duruyordum
Oysa duvarda biliyordu, bende…
Bir Aralıkmış.İnadına saymıyorum seneleri.
Bak Hakan abi yine bizimkini söylüyor.
Dinliyorum ama dindiremiyorum bunu bil emi.

Comments are closed.