Leyleği havada gördüğümün resmidir
Gidilecek kilometre ile bayram tatili günleri arasındaki ters orantıya hiç aldırmadan kendimi otogardaki mahşer kalabalığına -teşbihte hata yoktur - dahil ettim. Arefe günleri genelde dolma saran, cam silen, toz alan bünyemde helecan bile oluşturdu bu durum. İkinci köprüden geçerken “nereye be kuzum” diye göz kırpan İstanbul’umla “akşam olacak, sabah olacak, yine akşam olacak, yine sabah olacak gelcem bak hemen” deyiverip vedalaştım. Epi topu ikibinyüzyirmiiki kmcik gidip gelecektim.
Bu gerçekle yüzleşmek yaklaşık altı yaşından beri yollarda telef olan bir insan kişisi çok da abartılacak bir eylem değildi nasıl olsa ? -mi acaba ?- Araba tutmasın diye yutturulan onca ilaç, hala ilaçlarla aramda olan sentimental durumu açıklar sanırım. Böğ. Ayrıca itiraf ediyorum ki acil durumlar için verilen o siyah poşetler kusmayacak insanı bile kusturuyordu. Yani ben masumdum. Mazimdeki hazin anılar bunlar. “Büyüyünce geçer” argümanına “he tabi tabi” deyip içten içe söylendiğim bilirkişiler hakkınızı helal edin yani.
“Önce yoldaş, sonra yol demiş” ya hani büyükler, bunun ömrü hayatımda bir kez gerçekleşmesini diliyorum Allah’ım lütfen… Her biri ayrı bir tip. Sosyolog, psikolog, biyolog, arkeolog olup inceleyesim geliyor yani. Olurda roman yazacak olursam karekterlerde hiç zorlanmayacağımdan eminim.
Hesaba göre ailemizle geçirilecek bir bayram sabahı kahvaltısı hediye edecekti şoför amcalar bize. Evdeki hesap çarşıya uymadı tabi. İyi de oldu. “Yeryüzü mescid kılındı”nın canlı resmi Erbaa Eşrefpaşa camisi dolaylarında yaşandı. İmam bence tarihinin en kalabalık cemaatine sahipti. Kıldıranda, kılanda razıydı. İnşallah O da razıydı.
Güldük, gezdik, yedik, içtik ve dua eyledik. Allah’ım kimseyi ailesiz bırakma diye.
Bünyede oluşan doping ile yine dönüş yolu. Seviyorum be ben bu memleketimden insan manzaralarını. Anadolu insanı, yolcusunu otobüsün kapısına kadar uğurlar. Kimbilir aynı kişi aynı kişilerce kaç defa aynı şekilde uğurlanmıştır kaç kere olsada yine uğurlanır. Büyük küçük herkes gelir. Sallanan bir sürü el, ağlaşanlar, sarılıp sarmalamalar yolcusu sanki kutsal topraklara gidiyormuş hissi yaşatır insana. Saf, çıkarsız insanlar siz hep olun emi, dünya güzel olsun.
Bir rivayete göre bir hafta ara ile ikibinyüzyirmiiki km yeniden tepilecek.
Ne, Nerede, Ne Zaman, Nasıl, Neden ?
Leylek ! Leylek! Ben seni görmedim, sen de beni. Tamam mı ?