Eylül ! Öyle melul…
Evet başlıkdan müteakip devam edecek olursak klişe edebiyatsever narasını patlatalım. Eylül geldi ! Hüzüne libas, hazana iktibas. Ayların en afillisi. Abartılı melankolik insan güruhunun efkarlanmasına zemin için kafidir eylül. Bize gelince. Biz de yeri başkadır onun. Dünyaya çaktığımız selamın ilk takvimsel görüntüsüne tekabül eder kendileri. Bir iç kanaması gibi sessiz ve derin.Bundan ötürü niyet ettik hakkını vermeye. Kağıda geçen kayıda geçiyor.Hesabı var. Amcanın olayı özetlemesi ile “yaşıyorum beni meşgul etmeyin”.